جانیست غذای او غم و اندیشه (1621)
-
اندازه متن
+
جانیست غذای او غم و اندیشه
جانی دگر است همچو شیر بیشه
اندیشه چو تیشه است گزافه مندیش
هان تا نزنی تو پای خود را تیشه
دشمن خویشیم و یار آنک ما را میکُشد (728)
دشمن خویشیم و یار آنک ما را میکُشد غرق دریاییم و ما را موج دریا میکشد
پنبه ز گوش دور کن بانگ نجات میرسد (550)
پنبه ز گوش دور کن بانگ نجات میرسد آب سیاه درمرو کآب حیات میرسد
نوبت عشق…
پیشنمایش
