جانیست غذای او غم و اندیشه (1621)
-
اندازه متن
+
جانیست غذای او غم و اندیشه
جانی دگر است همچو شیر بیشه
اندیشه چو تیشه است گزافه مندیش
هان تا نزنی تو پای خود را تیشه
جانیست غذای او غم و اندیشه
جانی دگر است همچو شیر بیشه
اندیشه چو تیشه است گزافه مندیش
هان تا نزنی تو پای خود را تیشه
بیگانه مگیرید مرا زین کویم در کوی شما خانهٔ خود میجویم
دشمن نیم ارچند که دشمن…
آن چهره و پیشانی شد قبله حیرانی تشویش مسلمانی ای مه تو که را مانی
من…

