چون آتش میشود عذارش به سخن (1454)
-
اندازه متن
+
چون آتش میشود عذارش به سخن
خون میچکد از چشم خمارش به سخن
چون میبرود صبر و قرارش به سخن
ای عشق سخن بخش درآرش به سخن
باده بده ساقیا عشوه و بادم مده (2402)
باده بده ساقیا عشوه و بادم مده وز غم فردا و دی هیچ به یادم مده
زان می که ز بوی او شوریده و سرمستم (1449)
زان می که ز بوی او شوریده و سرمستم دریاب مرا ساقی والله که چنینستم
ای…
پیشنمایش
