یک بار دگر قبول کن بندگیَم (1373)
-
اندازه متن
+
یک بار دگر قبول کن بندگیَم
رحم آر بدین عجز و پراکندگیَم
گر بار دگر ز من خلافی بینی
فریاد مرس به هیچ درماندگیَم
یک بار دگر قبول کن بندگیَم
رحم آر بدین عجز و پراکندگیَم
گر بار دگر ز من خلافی بینی
فریاد مرس به هیچ درماندگیَم
مائیم و دمی کوته و سودای دراز در سایهٔ دل فکنده دو پای دراز
نظارهکنان بسوی…
میرسد ای جان باد بهاری تا سوی گلشن دست برآری
سبزه و سوسن لاله و سنبل…

