تا ظن نبری که از غمانت رستم (1198)
-
اندازه متن
+
تا ظن نبری که از غمانت رستم
یا بیتو صبور گشتم و بنشستم
من شربت عشق تو چنان خوردستم
کز روز ازل تا با بد سرمستم
چو عشق آمد که جان با من سپاری (2690)
چو عشق آمد که جان با من سپاری چرا زوتر نگویی کآری آری
جهان سوزید ز…
آن کس که به بندگیت آید (717)
آن کس که به بندگیت آید با او تو چنین کنی نشاید
ای روی تو خوب…
