تا ظن نبری که از غمانت رستم (1198)
-
اندازه متن
+
تا ظن نبری که از غمانت رستم
یا بیتو صبور گشتم و بنشستم
من شربت عشق تو چنان خوردستم
کز روز ازل تا با بد سرمستم
چون میدانی که از نکوئی دورم (1210)
چون میدانی که از نکوئی دورم گر بگریزم ز نیکوان معذورم
او همچو عصا کش است…
دوش دل عربده گر با کی بود (1004)
دوش دل عربده گر با کی بود مشت کی کردست دو چشمش کبود
آن دل پرخواره…
