ای دل چو بهر خسی نشینی چکنم (1160)
-
اندازه متن
+
ای دل چو بهر خسی نشینی چکنم
وز باغ مدام گل نچینی چکنم
عالم همه از جمال او روشن شد
تو دیده نداری که ببینی چکنم
آن لعل سخن که جان دهد مرجان را (4)
آن لعل سخن که جان دهد مرجان را بیرنگ چه رنگ بخشد او مر جان را
ما مردانیم نشسته بر تنگ دره (1641)
ما مردانیم نشسته بر تنگ دره مائیم که شیر و گرگ بر ما گذره
با فقر…
پیشنمایش
