آمد بت خوشعربدهٔ مِیکیشم (1108)
-
اندازه متن
+
آمد بت خوشعربدهٔ مِیکیشم
بنشست چو یک تنگ شکر در پیشم
در بر بنهاد بربط و ابریشم
وین پرده همی زد که خوش و بیخویشم
گر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفت (379)
گر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفت تا باده از آن دو چشم مستت نگرفت
می…
ای تو ز خوبی خویش آینه را مشتری (3018)
ای تو ز خوبی خویش آینه را مشتری سوخته باد آینه تا تو در او ننگری
پیشنمایش
