آمد بت خوشعربدهٔ مِیکیشم (1108)
-
اندازه متن
+
آمد بت خوشعربدهٔ مِیکیشم
بنشست چو یک تنگ شکر در پیشم
در بر بنهاد بربط و ابریشم
وین پرده همی زد که خوش و بیخویشم
هر ذره که در هوا و در کیوانست (441)
هر ذره که در هوا و در کیوانست بر ما همه گلشن است و هم بستانست
اسیر شیشه کن آن جنیان دانا را (212)
اسیر شیشه کن آن جنیان دانا را بریز خون دل آن خونیان صهبا را
ربودهاند کلاه…
پیشنمایش
