من بندهٔ یاری که ملالش نبود (827)
-
اندازه متن
+
من بندهٔ یاری که ملالش نبود
کانرا که ملالست وصالش نبود
گوئیکه خیالست و ترا نیست وصال
تا تیره بود آب خیالش نبود
دوش چه خورده‌ای بگو ای بت همچو شکرم (1402)
دوش چه خورده‌ای بگو ای بت همچو شکرم تا همه عمر بعد از این من شب و روز…
چند نهان داری آن خنده را؟ (253)
چند نهان داری آن خنده را؟ آن مه تابندهٔ فرخنده را
بنده کُند روی تو صد…
