کامل صفتی راه فنا میپیمود (778)
-
اندازه متن
+
کامل صفتی راه فنا میپیمود
چون باد گذر کرد ز دریای وجود
یک موی ز هست او بر او باقی بود
آن موی به چشم فقر زنار نمود
دوش از بت من جهان چه میشد (689)
دوش از بت من جهان چه میشد وز ماه من آسمان چه میشد
در پیش رخش…
هرچند که بار آن شترها شکر است (438)
هرچند که بار آن شترها شکر است آن اشتر مست چشم او خود دگر است
چشمش…
