کامل صفتی راه فنا میپیمود (778)
-
اندازه متن
+
کامل صفتی راه فنا میپیمود
چون باد گذر کرد ز دریای وجود
یک موی ز هست او بر او باقی بود
آن موی به چشم فقر زنار نمود
کامل صفتی راه فنا میپیمود
چون باد گذر کرد ز دریای وجود
یک موی ز هست او بر او باقی بود
آن موی به چشم فقر زنار نمود
من بیرخ تو باده ندانم خوردن بیدست تو من مهره ندانم بردن
از دور مرا رقص…
ما خاک ترا به آب زمزم ندهیم شادی نستانیم و از این غم ندهیم
این صورت…

