چون صبح ولای حق دمیدن گیرد (642)
-
اندازه متن
+
چون صبح ولای حق دمیدن گیرد
جان در تن زندگان پریدن گیرد
حایی برسد مرد که در هر نفسی
بیزحمت چشم دوست دیدن گیرد
بیا که عاشق ماهست وز اختران پیداست (475)
بیا که عاشق ماهست وز اختران پیداست بدانک مست تجلی به ماه راه نماست
میان روز…
آتش پریر گفت نهانی به گوش دود (863)
آتش پریر گفت نهانی به گوش دود کز من نمیشکیبد و با من خوش است عود
پیشنمایش
