چون صبح ولای حق دمیدن گیرد (642)
-
اندازه متن
+
چون صبح ولای حق دمیدن گیرد
جان در تن زندگان پریدن گیرد
حایی برسد مرد که در هر نفسی
بیزحمت چشم دوست دیدن گیرد
هشیار اگر زر و گر زرین است (450)
هشیار اگر زر و گر زرین است اسب است ولی بهاش کم از زینست
هر کو…
بر سر آتش تو سوختم و دود نکرد (780)
بر سر آتش تو سوختم و دود نکرد آب بر آتش تو ریختم و سود نکرد
پیشنمایش
