از تاب تو نی یار و عدو میماند (516)
-
اندازه متن
+
از تاب تو نی یار و عدو میماند
در بزم تو نی رطل سبو میماند
جانا گیرم که خونم آشامیدی
آخر به لب شهد تو بو میماند
از تاب تو نی یار و عدو میماند
در بزم تو نی رطل سبو میماند
جانا گیرم که خونم آشامیدی
آخر به لب شهد تو بو میماند
ز خاک من اگر گندم برآید از آن گر نان پزی مستی فزاید
خمیر و نانبا…
هزار جان مقدس فدای روی تو باد که در جهان چو تو خوبی کسی ندید و نزاد

