آندم که ز افلاک گهر ریز کند (468)
-
اندازه متن
+
آندم که ز افلاک گهر ریز کند
هر ذره بسوی اصل خود خیز کند
از نخوت آن باد و زین باد هوس
هر ذره ز آفتاب پرهیز کند
چو رعد و برق می خندد ثنا و حمد می خوانم (1437)
چو رعد و برق می خندد ثنا و حمد می خوانم چو چرخ صاف پرنورم به گرد ماه…
دوش آمده بود از سر لطفی یارم (1232)
دوش آمده بود از سر لطفی یارم شب را گفتم فاش مکن اسرارم
شب گفت پس…
