آندم که ز افلاک گهر ریز کند (468)
-
اندازه متن
+
آندم که ز افلاک گهر ریز کند
هر ذره بسوی اصل خود خیز کند
از نخوت آن باد و زین باد هوس
هر ذره ز آفتاب پرهیز کند
چون دیده بر آن عارض چون سیم افتاد (637)
چون دیده بر آن عارض چون سیم افتاد جان در لب تو چو دیدهٔ میم افتاد
شکایتها همیکردی که بهمن برگ ریز آمد (589)
شکایتها همیکردی که بهمن برگ ریز آمد کنون برخیز و گلشن بین که بهمن بر گریز آمد
پیشنمایش
