گر باد بر آن زلف پریشان زندت (371)
-
اندازه متن
+
گر باد بر آن زلف پریشان زندت
مه طال بقا از بن دندان زندت
ای ناصح من ز خود برآئی و ز نصح
گر زانچه دلم چشیده بر جان زندت
کن میان مجرمان حکم ای ایاز (84-5)
بخش ۸۴ - فرمودن شاه ایاز را کی اختیار کن از عفو و مکافات کی از عدل و لطف هر…
آن ره که بیامدم کدامست (381)
آن ره که بیامدم کدامست تا بازروم که کار خامست
یک لحظه ز کوی یار دوری…
