سلطان ملاحت، مه موزون منست (350)
-
اندازه متن
+
سلطان ملاحت، مه موزون منست
در سلسلهاش، این دل مفتون منست
بر خاک درش، خون جگر میریزم
هرچند که خاکِ آن به از خون منست
هر چند شکر لذّت جان و جگر است (436)
هر چند شکر لذّت جان و جگر است آن خود دگر است و شکرِ او دگر است
رو آن ربابی را بگو مستان سلامت میکنند (534)
رو آن ربابی را بگو مستان سلامت میکنند وان مرغ آبی را بگو مستان سلامت میکنند
پیشنمایش
