خوش بود فرش تن نور دیده (2419)
-
اندازه متن
+
خوش بود فرش تن نور دیده
خوش بود مرغ جان بپریده
جان نادیده خسیس شده
جان دیده رسیده در دیده
جان زرین و جان سنگین را
چون کلوخ از برنج بگزیده
سر کاغذ گشاده دست اجل
نقد در کاغذ است پیچیده
خمره پرعسل سرش بسته
پشت و پهلوش را تو لیسیده
خمره را بر زمین زن و بشکن
دیده نبود چنانک بشنیده
شمس تبریز بشکند خم را
که ز نامش فلک بلرزیده
جان در ره ما بباز اگر مرد دلی (1825)
جان در ره ما بباز اگر مرد دلی ورنی سر خویش گیر کز ما بحلی
این…
پیوسته، شحنه طالب دزدان باشد (30)
پیوسته، شحنه طالب دزدان باشد که ایشان را بگیرد و دزدان از او گریزان باشند. این طُرفه افتادهاست که دزدی…
