خوش بود فرش تن نور دیده (2419)
-
اندازه متن
+
خوش بود فرش تن نور دیده
خوش بود مرغ جان بپریده
جان نادیده خسیس شده
جان دیده رسیده در دیده
جان زرین و جان سنگین را
چون کلوخ از برنج بگزیده
سر کاغذ گشاده دست اجل
نقد در کاغذ است پیچیده
خمره پرعسل سرش بسته
پشت و پهلوش را تو لیسیده
خمره را بر زمین زن و بشکن
دیده نبود چنانک بشنیده
شمس تبریز بشکند خم را
که ز نامش فلک بلرزیده
برو ای دل به سوی دلبر من (1915)
برو ای دل به سوی دلبر من بدان خورشید شرق و شمع روشن
مرو هر سو…
یا رب چه یار دارم شیرین شکار دارم (1692)
یا رب چه یار دارم شیرین شکار دارم در سینه از نی او صد مرغزار دارم
پیشنمایش
