یک قوصره پر دارم ز سخن (2094)
-
اندازه متن
+
یک قوصره پر دارم ز سخن
جان میشنود تو گوش مکن
دربند خودی زین سیر شدی
گیری سر خود ای بیسر و بن
چون مستمعان جمله بروند
گویم غم نو با یار کهن
کی سیر شود ماهی ز تری
یا تشنه حق از علم لدن
گر سیر شدند این مستمعان
جان میشنود از قرط اذن
چون دل آن آب زینها خالیست (120-5)
بخش ۱۲۰ - سبب دانستن ضمیرهای خلق
چون دل آن آب زینها خالیست عکس روها…
چیست صلای چاشتگه خواجه به گور میرود (552)
چیست صلای چاشتگه خواجه به گور میرود دیر به خانه وارسد منزل دور میرود
در عوض…
