یک قوصره پر دارم ز سخن (2094)
-
اندازه متن
+
یک قوصره پر دارم ز سخن
جان میشنود تو گوش مکن
دربند خودی زین سیر شدی
گیری سر خود ای بیسر و بن
چون مستمعان جمله بروند
گویم غم نو با یار کهن
کی سیر شود ماهی ز تری
یا تشنه حق از علم لدن
گر سیر شدند این مستمعان
جان میشنود از قرط اذن
اندر آن وادی گروهی از عرب (148-3)
بخش ۱۴۸ - قصهٔ فریاد رسیدن رسول علیه السلام کاروان عرب را کی از تشنگی و بیآبی در مانده بودند…
بنمای بمن رخ ای شمع طراز (947)
بنمای بمن رخ ای شمع طراز تا ناز کنم نه روزه دارم نه نماز
تا با…
