خفتی و به خفتنت پراکنده شدیم (56)
-
اندازه متن
+
خفتی و به خفتنت پراکنده شدیم
برخاستی و به دیدنت زنده شدیم
همی گریختم از مردمان به کوه و به دشت (31-2)
از صحبتِ یارانِ دِمَشْقم مَلالتی پدید آمده بود؛ سر در بیابانِ قُدس نهادم و با حیوانات اُنس گرفتم. تا وقتی…
ای قناعت! توانگرم گردان (1-3)
خواهندهٔ مَغْرِبی در صفِ بزّازانِ حَلَب می‌گفت: ای خداوندانِ نعمت، اگر شما را انصاف بودی و ما را قناعت، رسمِ سؤال…
