آمد به تن من و به دل کرد نشست
-
اندازه متن
+
آمد به تن من و به دل کرد نشست
هر غم که بیندیشی و هرگونه شکست.
زآن روی که من به دوست می دادم دست
با جمله دلم شکست وز او دل نگسست.
بالای خوش و چهرهی دلجو را باش
بالای خوش و چهرهی دلجو را باش گر چند از این سوئی آن سو را باش
بسی دانش از ستر تنم میدزدند
بسی دانش از ستر تنم میدزدند با دانش رزق دهنم میدزدند
آن دم که به خانهام…
