از دیده روانه است خونم که مپرس
-
اندازه متن
+
از دیده روانه است خونم که مپرس
بنگرکه به هجران تو چونم که مپرس
می خواستی از حال درونم پرسی
آنگونه من از خویش برونم که مپرس
صد زشت به چشم بینم و دم نزنم
صد زشت به چشم بینم و دم نزنم هرگز سخنی چه بیش و چه کم نزنم
آموختمش شيوهی هرگونه سخن
آموختمش شيوهی هرگونه سخن بنهادم حرف حرف، حرفش به دهن
چون نیک بیازمود و آمد به…
