بودم مرغی رها چو آوای جرس
-
اندازه متن
+
بودم مرغی رها چو آوای جرس،
صیادم افکند در این کنج قفس
با من نفسی ست تا در این تنگی جای
باز آی و به داد من دلسوخته رس
بر سر قایقش اندیشهکنان قایقبان
بر سر قایقش اندیشهکنان قایقبان دائماً میزند از رنج سفر بر سر دریا فریاد: اگرم کشمکش موج سوی ساحل راهی…
گفتم: نگهی اگر بر آب اندازم
گفتم: نگهی اگر بر آب اندازم گفتا: رخ خود نقش برآن میسازم
گفتم: دل زد خواهم…
