از رود مگیر و بر سر رود مکن
-
اندازه متن
+
از رود مگیر و بر سر رود مکن
خود را به ره نرفته نابود مکن
خواهی زتو افروخته باشد مردم
چون کنده به چشم مردمی دود مکن!
از رود مگیر و بر سر رود مکن
خود را به ره نرفته نابود مکن
خواهی زتو افروخته باشد مردم
چون کنده به چشم مردمی دود مکن!
گفتمم دهنت، گفت چرا میجویی گفتم ره تو، گفت کجا میپویی
گفتم نه زمان دهی که…
یک مرد پدید آمد بس دور اندیش مرد دگری آمد وارسته ز خویش
باری پس این…

