جانا سخنت شکر اگر افشاند
-
اندازه متن
+
جانا سخنت شکر اگر افشاند
از دست به دست رفته هر کس خواند،
جان تو در او چو نیست، بیجا حرف است،
بر ساخته از گل، آدمک را ماند
گرچه دلم با تو دارد پیوند
گرچه دلم با تو دارد پیوند ور چند جفا داشتنت نیست پسند
ورد من چون عراقی…
قوت من و تاب جان به بادم دادند
قوت من و تاب جان به بادم دادند آنگه سخن نهان به یادم دادند
تا ظن…
