دل کاو همه شاد بود و با شاد برفت
-
اندازه متن
+
دل کاو همه شاد بود و با شاد برفت
هیهات که هرچه بود برباد برفت
می خواستی شانهای داد به من
افسوسکه آن نشان هم از باد برفت
خواهم که تن از دل و دل از تن بکنم
خواهم که تن از دل و دل از تن بکنم با عشوه که می دهی ولیکن چه کنم؟
…
بیم است مرا ز روز و هم بیم ز شب
بیم است مرا ز روز و هم بیم ز شب می سوزدم استخوان، از این است تعب
