صد فکر به سر شد و یکی نیز نشد
-
اندازه متن
+
صد فکر به سر شد و یکی نیز نشد
فولاد من از رخمه ی من تیز نشد
هرچند که هر حرف مرا شد خونریز
مانند دو چشمان تو خونریز نشد.
آمد به برم اگر چه چون خواب گذشت
آمد به برم اگر چه چون خواب گذشت وز پیش دو دیده ام چنان آب گذشت
هیهات که روز عمر چون آهی شد
هیهات که روز عمر چون آهی شد آن دل که به کف بود چنان کاهی شد
