پای آبله مردیام بر در به نیاز
-
اندازه متن
+
پای آبله مردیام بر در به نیاز
ببریده بیابان به در، از راه دراز
در زمره ی خفتگان، دریغا،کس نیست
کاوا دهمش، بشنودم یا آواز
گفتی که حریف من نخواهی بودن
گفتی که حریف من نخواهی بودن با حكم من است هر گره بگشودن
گفتم بروم گفت…
آمد بسوی مسجد زاهد مردی
آمد بسوی مسجد زاهد مردی
و آمد به سوی میکده می پروردی
