با نرگس گفتم: ز چه ای چشمهی ناز
-
اندازه متن
+
با نرگس گفتم: ز چه ای چشمهی ناز
در خواب شدی، دیده نمی داری باز؟
فردا چو رسید، گفت با من: دانی
بودم ز چه در خفتن و با خود دمساز؟
در زلف سیاهش دل من باز مپرس
در زلف سیاهش دل من باز مپرس با شب به کجا می برم این راز مپرس
چندانکه ز عیب بستنی بر من شاد
چندانکه ز عیب بستنی بر من شاد وز کار خراب من تو مانی آباد
صد چندان…
پیشنمایش
