کککی که مانده گم
-
اندازه متن
+
دیریست نعره میکشد از بیشهی خموش
کککی که مانده گم.
از چشم ها نهفته پری وار
زندان بر او شده است علف زار
بر او که او قرار ندارد
هیچ آشنا گذار ندارد.
اما به تن درست و برومند
کککی که مانده گم
دیری است نعره میکشد از بیشه ی خموش.
گفتم: به منش نظارهها بود نهان
گفتم: به منش نظارهها بود نهان گفتا که: خوشا جوانی و عشق و گمان
گفتم چه…
آن ماه که انش نه خاموشم باد
آن ماه که انش نه خاموشم باد در هر نفس آوایش در گوشم باد
چنداش دل…
