آن ماه که انش نه خاموشم باد
-
اندازه متن
+
آن ماه که انش نه خاموشم باد
در هر نفس آوایش در گوشم باد
چنداش دل سوخت به من دوش که گفت:
سوداش خدا کند فراموشم باد
آن ماه که انش نه خاموشم باد
در هر نفس آوایش در گوشم باد
چنداش دل سوخت به من دوش که گفت:
سوداش خدا کند فراموشم باد
گویند چرا من غم دل دارم دوست. جان سخنم از غم می گیرد پوست.
غم زان…
دیدی که چه آن شیخ فضیلت پرداز نادانی من نمود و فاش آمد راز
در شعرم…

