(~. گُ) (ص فا.) فرمانده.

(~. گُ) (ص مف.) فرمان پذیر.

(~. تَ) (مص ل.)
۱- دستور گرفتن.
۲- مجازاً: مردن، درگذشتن.

(~.) (اِ.)
۱- حاکم.
۲- مأموری که از طرف وزارت کشور اداره امور شهر را به عهده دارد.

(~. دِ) (ص فا.) فرمان دهنده، کسی که فرمان بدهد. در ارتش مافوقی که به زیردستان فرمان دهد.

(~.) (ص.) فرمانبر، مطیع.

(فَ یِ) (اِمص.)
۱- فرمودن.
۲- امر، حکم، دستور.

(~.) (ص نسب.) کاری که طبق حکم و دستور انجام شود و اصالت نداشته باشد.

(فُ مَ) [ فر. ] (اِمص.)
۱- تقسیم دیسک به بخش‌های نشان دار برای ذخیره داده‌ها و بازیابی اطلاعات.
۲- نحوه آرایش داده‌ها برای ذخیره یا نمایش.

(فَ مَ)(اِ.) تیری است افقی در کمرکش دکل بیرق‌های بلند.

(فَ دَ) [ په. ] (مص م.)
۱- امر کردن، دستور دادن.
۲- گفتن.

(فَ) (اِ. ص.) نک فراموش.

(فُ) [ فر. ] (اِ.)
۱- نمونه، سرمشق، دستور (فره).
۲- رمز.
۳- نشان دادن یک اصل یا رابطه‌ای معین با نمادهای ریاضی.
۴- نمایاندن یک ترکیب یا ساختمان شیمیایی با نمادها و علامات اختصاری.

(فُ لِ) [ فر. ] (اِ.)
۱- مجموعه فرمول‌ها.
۲- مجموعه دستورهای ترکیب ادویه.

(فَ) (اِ.)
۱- گروهه ریسمان ریسیده که در دوک پیچیده باشند.
۲- چوبی به شکل مخروط که کودکان ریسمان پیچند و از دست گذارند تا در روی زمین به چرخ درآید.

(فَ رَ) (ص مر.) = فرمگن: اندوهگین، دلتنگ.

(فُ) [ ع. ] (اِ.) تابه سفالین که در آن نان پزند.

(فَ) [ سنس. ] (اِ.) پایاب.

(فَ) (ص.)۱ - غافل، نادان.
۲- خواب آلود.

(فِ) (اِ.)
۱- مهتر روستاییان.
۲- شیر ستبر گردن و دلیر.