[ ع. ] (اِ.) سیر، ثوم (گیا.).

(فُ نِ) [ فر. ] (ص.) علمی که به مطالعه اصوات، ترکیب آن‌ها و تلفظ‌های یک زبان می‌پردازد.

(فُ) [ فر. ] (اِ.) مجموعه مصالحی که در پی سازی ساختمان به کار رفته‌است، شالوده، پی سازی.

(فُ نُ گِ) [ فر. ] (اِ.) دستگاهی که اصوات را نخست ضبط و سپس بازگو می‌کند؛ دستگاه ضبط صوت.

(فَ وَ) (اِ.) ورق طلا و نقره و مانند آن که در زیر نگین گذارند تا به صفا و رنگ آن بیفزاید.

(فُ وَّ) [ ع. ] (اِ.) ج. فُوُهه.
۱- دهانه کوه، راه، رودخانه.
۲- شورش، غوغا.

[ فر. ] (اِ.) مکتب گروهی از نقاشان فرانسوی که در آثار خود دورگیری‌های زمخت و رنگ‌های تند و نامتعارف و شکل‌های ساده شده به کار می‌بردند و از سه بُعد نمایی و سایه روشن کاری پرهیز می‌جستند.

(اِ.) نعره، فریاد.

(فُ) (اِ.) نک فقاع.

(فُ چْ فُ چِ)(اِ.)پچ پچ، پچپچه، سخنی که بر سر زبان‌ها افتاده باشد و مرد م درِ گوشی و آهسته به یکدیگر بگویند، نجوا.

(فُ) (اِ.) بُش، پُش، فُش ؛ یال اسب.

(فَ) (اِ.) چرک، ریم.

(فَ) (ص مر.) چرکین، پلید.

(فَ) (ص مر.) = فژاگن: چرکین، چرک آلود.

(فِ ژِ) (ص.) چرکین، چرک آلود.

(فَ دَ) (مص م.) افژولیدن، پریشان ساختن، پراکنده کردن.

(فِ دَ) (مص ل.) پژولیدن، پریشان شدن، پژمرده شده.

(فَ) [ ع. ] (اِ.) آرواره، چانه.

(فُ) (اِ.) پستانداری گوشتخوار از راسته پره پاییان که کاملاً به زندگی دریایی سازش یافته و در مصب رودخانه‌های بزرگ و مجاور سواحل زندگی می‌کند و فقط برای استراحت و تولید مثل به ساحل می‌آید. دست‌هایش کوتاه و به وسیله ...

(فَ کّ) [ ع. ]
۱- (مص م.) جدا کردن دو چیز از هم.
۲- باز کردن، گشودن.
۳- خلاص کردن، رها کردن.
۴- از گرو در آوردن.
۵- لباس درآوردن.