(جُ حِ) [ ع. ] (اِ.) گناه، بزه کوچک.

(جُ) [ معر. گند ] (اِ.) لشگر، سپاه، ج. جنود.

(جِ) [ معر. ] (اِ.) سربازی که مأمور حفاظت فرمانده قشون حاکم و جزو آنان است، نگهبان. ج. جنادره.

(جُ دِ دَ تَ) [ معر ] (اِمر.) = جندبادستر. گندبیدستر: بیضه بیدستر است که سابقاً در تداوی ضددردهای عصبی و ناراحتی‌های روحی و ضایعات سیفلیسی و امراض عفونی دیگر به کار می‌رفته‌است ؛ خصیه الکلب البحر، خایه سگ آبی.

(جَ دَ) (اِ.) رخت، جامه.

(جَ دَ رِ) (اِ. ص.)
۱- ناتراشیده، هر چیز پرچین و چروک.
۲- چوبی که با آن رخت و فرش را مالند.

(جِ دِ) (ص.) (عا.) فاحشه، روسپی.

(جَ دُ) (اِ.) مسکوک مسین کوچک که کمتر از نیم پول، قیمت داشته‌است.

(جُ) [ معر - فا. ] (ص نسب)
۱- لشکری، سپاهی.
۲- زنی روسپی که در میان لشکریان به کار می‌پردازد.

(جِ نِ) [ انگ. ] نک ژنرال.

(جِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- صنف، دسته.
۲- کالا.
۳- در منطق، هر آن چه که انواع زیادی را شامل شود، مانند حیوان، که شامل انسان و دیگر جانوران است.

(جِ) [ ع - فا. ] (ص نسب.) آنچه مربوط به امور شهوانی است.

(جِ یَّ) [ ع. ] (مص جع.)
۱- چگونگی جنس.
۲- زن یا مرد بودن افراد.

(جَ نَ) (اِ.)
۱- ذات، سرشت.
۲- صورت، قیافه.

(جُ نَّ) [ ع. جنه ] (اِ.) سپر.

(جِ نَّ) [ ع. ] (ق.) دیوانگی.

(جَ یا جُ) [ ع. ] (اِ.) یکی از چهار جهت اصلی که مقابل شمال است.

(جُ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ جنب.
۱- پهلوها، کنارها.
۲- جهت‌ها و نواحی.

(جُ) [ ع. ] (اِ.) جِ جند؛ لشکرها، سپاه‌ها.

(جُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- دیوانگی، تباه گشتن عقل.
۲- شیفتگی، اشتیاق.
۳- کم عقلی، نادانی.