(رِّ) [ ع. حاره ] (ص.) نک حارُ.

(زِ) [ ع. ] (اِفا.) دوراندیش، هوشیار.

(سّ) [ ع. ] (اِفا.) حس کننده. مق. محسوس.

(س ِ) [ ع. ] (اِفا.)حساب کننده، شمارگر. ج. حاسبین.

(سَّ) [ ع. ] (اِفا.) حس کننده.

(سِ ) [ ع. ] (اِفا.)۱ - بدخواه.
۲- رشک - برنده.

(س ِ) [ ع. ] (ص.)
۱- بی زره.
۲- بی خود.
۳- برهنه.

(سِّ) [ ع. حاسه ] (اِفا.) نک حاس.

[ ع - فا. ] (ق.) هرگز، مبادا. ؛~و کلا اصلاً، ابداً، هرگز. ؛دیوار ~ بلند است به سهولت می‌توان موضوع را انکار کرد.

(کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م.)انکار کردن.

(یِ) [ ع. حاشیه ] (اِ.)
۱- کناره، کناره لباس، ناحیه و غیره.
۲- شرحی که بر کناره رساله یا کتاب نویسند.
۳- اطرافیان از اهل و عیال و خدمتگزاران.
۴- مصاحبان، همدمان.

(~. رَ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) از موضوع اصلی خارج شدن.

(~. نِ) [ ع - فا. ] (اِفا.)
۱- آن که در فعالیت گروهی شرکت نمی‌کند.
۲- آن که در حاشیه شهر سکونت دارد.
۳- کسی که در کنار مجلس نشیند.

(ص) [ ع. ] (اِفا.) دروگر. ج. حصاد.

(ص) [ ع. ] (اِفا.)
۱- محاسب، شمارنده.
۲- آن چه یا آن که سد نماید.

(~.) [ ع. ] (اِفا.) حصیر بافنده.

(ص) [ ع. ] (اِفا.)
۱- به دست آمده.
۲- نتیجه، ثمره.
۳- نفع سود.
۴- مالیات، خراج.
۵- باقی مانده. ؛~ ضرب نتیجه‌ای که از عمل ضرب کردن عددی در عدد دیگر به دست آید. ؛~ مصدر کلماتی که دال ...

(~.) [ ع - فا. ] (ص مر.) بارور، برومند.

(ض) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آماده، مستعد.
۲- موجود.
۳- کسی که در حضور است. مق. غایب.

(~.) [ ع. ] (مص ل.) خواندن نامه‌های جمعی برای تعیین کسانی که غایبند؛ چنان که معلم شاگردان را و صاحب منصب سربازان را.