(دِ) [ ع. ] (اِ.) جِ دم ؛ خون‌ها.

(دَ ثَ) [ ع. دَماثَه ] (مص ل.) نرم خو شدن، نرم خویی.

(دَ دَ) (ق مر.) لبالب، لبریز.

(دَ دَیا دُ دُ) (ق مر.) پی درپی، لحظه به لحظه.

(دَ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- تباه، هلاک.
۲- انتقام.

(دَ. سَ) (اِ.) میزان الحراره، آلتی جهت اندازه گرفتن درجه حرارت.

(دِ یا دَ) [ ع. ] (اِ.) مغز سر.

(دَ) (اِ.) بینی. ؛ ~ چاق بودن کنایه از: تندرست و خوشحال بودن. ؛از ~ فیل افتادن کنایه از: خود را معتبر و والامقام پنداشتن، متکبر بودن. ؛ ~ کسی سوختن کنایه از: ناکام و ...

(دَ غِ) (اِ.)
۱- هر چیز پیش آمده‌ای که شبیه دماغ باشد.
۲- پیش رفتگی خشکی در دریا.

(دَ مَ) [ ع. دمامَه ] (مص ل.)
۱- بدمنظر شدن.
۲- زشت رویی.

(دَ مَ یا مِ) (اِ.) نقاره، کوس.

(دَ) (ص.) خروشنده، غرنده.

(دِ گُ ژِ) [ فر. ] (اِ.) این واژه از اصل یونانی «دماگوگیا» به معنای «رهبری مردم» گرفته شده‌است اما رفته رفته در زبان سیاسی امروز معنای عوام فریبی و مردم - فریبی به خود گرفته‌است.

(دَ بِ یا بَ دَ) (ق مر.) لحظه به لحظه، دمادم.

(دُ بَ) (اِمر.) دنباله باریکی که برگ را به ساقه پیوند دهد.

(دَ بِ)(اِمر.)آلتی است که در ورزش‌های بدنی به خصوص زیبایی اندام به کار رود.

(دَ دَ مِ) [ ع. دمدمه ] (اِ.)
۱- با خشم سخن گفتن.
۲- شهرت، آوازه.
۳- صدا، آواز.
۴- افسون، مکر.

(~. دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) افسون خواندن، سِحر کردن.

(دَ دَ) (ص نسب.) (عا.) کسی که هر آن عقیده اش تغییر می‌کند.

(دِ مُ دِ) [ فر. ] (ص.) از مد افتاده.