(زَ رِ) (ص مر.) زن باز، مردی که آمیزش با زنان را بسیار دوست دارد.

(زَ رَ یا رِ) (حامص.) بُلهوسی، زن - دوستی.

(زَ بَ) (اِ.) (عا.) ظرفی مستطیل شکل که هر گوشه آن یک دستگیره دارد و به وسیله آن خاک، خشت و مانند آن راجابه جا کنند.

(زَ بَ) (اِ.) کشتی، جهاز بزرگ.

(زَ بَ) (اِ.) گیاهی است پایا از راسته تک لپه‌ای‌ها جزو گروهی که جام و کاسه رنگین دارند و سردسته زنبقی‌ها می‌باشند. این گیاه دارای ساقه زیرزمینی نشاسته دار و گل‌های رنگین معطر است.

(زَ) [ ع. زُنبور ] (اِ.) حشره‌ای است از گروه نازک بالان با نیشی قوی که به صورت گروهی زندگی می‌کند و به چند نوع تقسیم می‌شود.
۱- زنبور سیاه.
۲- زنبور طلایی.
۳- زنبور عسل.

(زَ رَ یا رِ) (اِ.)
۱- نوعی زنبور سیاه بزرگ.
۲- نوعی توپ کوچک، زنبورک کمانی آهنین و نوک تیز، زنبورک.
۳- سازی است که صدای آن شبیه صدای زنبور است و آن چوبی بود که بر دو سر آن دو کدو ...

(زَ رَ) (اِمصغ.)۱ - زنبور کوچک.
۲- نوعی توپ کوچک که در زمان صفویه و قاجاریه به شتر می‌بستند.
۳- کمانی آهنین و نوک تیز.

(زَ) (اِ.)
۱- به شکل زنبور.
۲- نوعی پارچه توری درشت بافت.
۳- نوعی چراغ روشنایی.

(زَ) (اِ.) سبدی که از الیاف گیاهی بافند.

(زَ نú) (اِمص.) گریه، ناله.

(زِ) (اِ.) زاج سفید.

(زُ) (اِ.) صمغ درخت.

(زُ یا زِ) (اِمر.) = زنج آب:
۱- زنج درخت که هنوز سفت و منجمد نشده.
۲- ترشحات کم و بیش چسبناک و آب شکل خارج شده از زخم‌های جلدی ملتهب.

(زَ جِ) (اِ.) گیاهی است پایا، دارای برگ‌های دراز و باریک، گل‌هایش خوشه‌ای و زردرنگ، ارتفاعش تا یک متر می‌رسد. قسمت مورد استفاده این گیاه ریزوم آن است که همان زنجبیل معروف است، طعمش تند و سوزان است، در قدیم ...

(زِ جَ رِ) (اِ.) حشره‌ای است دارای بال نازک و شفاف، روی درختان زندگی می‌کند و آوازی بلند و طولانی دارد.

(زَ جِ یا جَ رِ)(اِ.) آه و ناله، گریه و زاری.

(زَ جِ) (اِ.)
۱- مویه، ناله.
۲- درد شکم.

(زَ نْ) (ص نسب.) نک زنگی.

(زَ) [ په. ] (اِ.) رشته‌ای است فلزی متصل به هم.