[ ع. ] (اِ.) گیاهی است پایا از تیره نعناعیان که به حالت خودرو می‌روید. ریشه اش ض خیم و منشعب و ساقه‌هایش نسبتاً چوبی و برگ‌هایش کوچک و متقابل و نوک تیز و بسیار معطر می‌باشد. گل‌هایش زیبا و ...

(اِ.) نوعی شیرینی است که برای تهیه آن نشاسته و ماست را مخلوط کنند و سپس در شربت، شکر، آب و گلاب قرار می‌دهند.

[ انگ. ] (اِ.) نوعی عدسی با فاصله کانونی متغیر. ؛~ کردن الف - تغییر دادن فاصله کانونی عدسی زوم برای تطبیق با موضوع مورد نظر عکاس یا فیلمبردار. ب - (مجازاً) خیره شدن، با توجه نگاه کردن ...

(اِ.) بهره، قسمت.

(زُ) (اِ.) بیماری پوستی که عامل ویروس آبله مرغان است که به صورت تاول‌ها یا دانه‌هایی در امتداد یک عصب پوستی پدیدار می‌شود و با درد زیادی همراه است.

(زُ کَ) [ آلما. ] (اِ.) نام تجاری وسیله‌ای معمولاً مقوایی و ضخیم با میله‌هایی فنردار، مخصوص نگه داری سندها و اوراق اداری برای پیشگیری از پراکنده شدن آن‌ها، پَروَندن (فره).

(زَ) (اِ.) = زویش: نوعی خوراک که از قطعات روده گاو یا گوسفند آکنده از پیه و گوشت تهیه کنند.

(زِ پِ) (ص.) (عا.) سست، ناتوان، بی دوام.

(زَ) (اِ.) سخنی که از روی خشم در زیر لب گویند.

(زَ) (اِمر.) مرکب سیاه که با آن چیز نویسند.

(زَ) [ ع. زکاه ] (اِ.)
۱- خلاصه چیزی.
۲- بخشی از مال که به مستمند و درویش دهند.

(زَ رِ) (ص.) خیره سر.

(زُ) (اِ.) زُگال ؛ ذغال.

(زُ) [ ع. ] (اِ.) بیماری واگیردار که در اثر سرماخوردگی بوجود می‌آید که با آب ریزش و گرفتگی بینی همراه است.

(زَ) (ص فا.) کسی که از روی خشم یا دلتنگی با خود حرف بزند.

(زُ کَ) (اِ.) کاسه سفالین.

(زَ کا) [ ع. ] (اِ.) نک زکات.

(زَ) [ ع. ] (ص.)
۱- پاک، پاکیزه.
۲- پارسا. ج. ازکیاء.

(زِ کّ) (شب جم.) (عا.) هنگام اعتراض همراه با انکار و تعجب به کار می‌رود، دِکی.

(زَ دَ)(مص ل.) از روی خشم و دلتنگی با خود حرف زدن.