(سُ) (اِ.) = سورنا. سرنای. سورنای: نوعی ساز بادی. ؛~را از سر گشادش زدن کنایه از: کاری را نادرست و ناشیانه انجام دادن.

(س رِ) [ فر. ] (اِ.) نوعی ترانه و آواز عاشقانه که هنگام شب در بیرون خانه محبوبی جهت اظهار عشق و علاقه قلبی خوانده شود.

(سَ رْ) (اِ. ص.) سرجوخه نیروی دریایی.

(سُ) [ فا - تر. ] (ص نسب.) کسی که سرنا بنوازد.

(سَ رَ) (اِ.)
۱- غربالی سیمی دارای سوراخ‌های نسبتاً بزرگ که با آن غلات را پاک کنند.
۲- نوعی غربال که بدان خاک و شن را می‌بیزند.

(س رَ) (اِ.)
۱- تاب، ارجوحه.
۲- ریسمانی که یک سر آن را حلقه کنند و در زیر خاک پنهان سازند و سر دیگر را شخصی گرفته در کمین می‌نشیند تا آدمی یا جانوری را که پای در آن میان ...

(سَ. نِ) (ص فا.)
۱- مسافر.
۲- آن که سوار درشکه، اتومبیل، هواپیما و غیره شود.

(~. نَ دَ) (مص ل.) فرمانبرداری کردن.

(~. نَ یا نُ بَ یا بِ) (اِمر.) رییس پاسبانان.

(~. نِ وِ) (اِمر.) تقدیر.

(سُ رَ) [ فر. ] (اِ.) تلمبه کوچک شیشه - ای یا پلاستیکی برای تزریق دارو به داخل بدن.

(سَ. نِ) (ص مر.) واژگون.

(س) (اِ.) نک سرنا.

(سَ. نِ یا نَ زِ یا زَ) (اِمر.) آلتی فولادین و نوک تیز که آن را بالای نیزه یا تفنگ نصب کنند.

(سَ رَ یا رِ)۱ - (ص.) نیکو، خوب.
۲- خالص، بی عیب.
۳- برگزیده.
۴- (اِ.) زر تمام عیار.

(سُ رَّ) [ ع. سره ] (اِ.) ناف.

(سَ رَ یا رِ. ~.) (ق مر.) خوب و از روی دقت.

(سَ رَ یا رِ. مَ)(ص مر.)
۱- جوانمرد، نیکخواه.
۲- کارساز.
۳- برگزیده، دانا.

(سَ) (ص مر.) سرگردان.

(سَ رِ هَ. بَ) (حامص.) (عا.) کاری را سرسری انجام دادن.