(سَ جَ) [ تر. ] (اِ.)پرنده‌ای است شکاری.

(سَ جِ) (اِمص.) عمل سنجیدن.

(سَ جُ) [ تر. ] (اِ.) نک سنجاق.

(سَ جَ یا جِ) (اِ.) سنگی برای وزن کردن اشیاء.

(سَ دَ) (مص م.)
۱- وزن کردن، اندازه گرفتن.
۲- ارزش چیزی را تعیین کردن.
۳- چیزی را با چیزی مقایسه کردن.

(س) [ ع. ] (اِ.)
۱- بن دندان.
۲- اصل، بنیاد؛ ج. سنوخ، اسناخ.
۳- در فارسی به معنای نوع، جنس.

(س) (اِ.) بچه‌ای که از سر راه بردارند، حرامزاده.

(سَ نَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- چیزی که به آن اعتماد کنند.
۲- نوشته، مدرک ؛ ج. اسناد.

(س) (اِ.)
۱- ابزار آهنی ضخیم که آهنگران آهن را روی آن گذاشته و با پُتک می‌کوبند.
۲- تکه آهن زیر کوبه در.

(سَ دَ رَ یا رِ) (ص.) = سنداره: حرامزاده.

(سَ دَ) [ معر - یو. ] (اِ.)
۱- سرو کوهی.
۲- صمغی که از گونه‌ای سرو کوهی استخراج می‌شود و در طب قدیم مورد استعمال بوده ضمناً از آن در ساختن دانه تسبیح یا گردن بند استفاده می‌کرده‌اند، از مخلوط سندروس ...

(سُ دُ) [ ع. ] (اِ.) پارچه ابریشمی زربفت.

(سَ دَ) (اِ.) نوعی کفش که معمولاً چوبی است.

(سَ دَ یا دِ) (اِ.) سندان آهنگران و مسگران.

(س دَ یا سِ دِ) (اِ.) مدفوع آدم، گُه.

(سَ) [ فر. ] (اِ.) اتحادیه صنفی برای دفاع از منافع اقتصادی مشترک افراد یک صنف.

(اِ.) نک سمفونی.

(سُ قُ) [ تر. ] (اِ.) = سنقور:
۱- یکی از گونه‌های باز مناطق سردسیر. پرنده‌ای است بسیار زیبا و خوش خط و خال که لانه اش را در شکاف سنگ‌ها و صخره‌های مرتفع و غیرقابل عبور تهیه می‌کند. جزو بازهای ...

(سُ نَ) [ ع. ] (اِ.) روش‌ها، رسم‌ها. جِ سنت.

(س نَ یا نِ) [ ع. سنه ] (اِ.)
۱- اول خواب، چرت.
۲- غفلت.