(~. دِ) (ص مر.) کنایه از: بی رحم.

(~. لِ یا لَ) (اِمر.) گردباد، اعصار. سنگر (سَ گَ) (اِ.) پناهگاه، پناهگاهی به شکل گودال در زمین یا دیواری ساخته شده از سنگ و کیسه‌های پُر از شن.

(سَ) (اِمر.) محکومی که او را تا کمر در خاک فرو می‌کردند و آن قدر با سنگ بر سر و رویش می‌کوفتند تا بمیرد.

(سَ) (اِمر.) زمینی که در آن سنگ فراوان باشد، سنگستان.

(سَ گُ لَ) (اِمر.) نانی که از آرد ارزن پزند.

(سَ رَ یا رِ) (اِمر.) فسیل، بقایای موجودات زنده گذشته‌های دور که به صورت سنگ درآمده باشد.

(~.) (حامص.) محصور کردن محلی با سنگ‌های درشت و خرد.

(سَ گَ) (اِ.)۱ - نانی که بر روی سنگ -‌های خردوداغ در داخل تنور می‌پزند.۲ - سنگ کوچک.
۳- تگرگ.
۴- ژاله.

(سَ) (ص نسب.)
۱- ساخته شده از سنگ.
۲- باوقار.

(سَ) (ص نسب.)
۱- از جنس سنگ.
۲- ثقیل، گران.
۳- باوقار.
۴- اثری هنری که فهمیدنش بر هر کسی ممکن نباشد.

(سَ نِ یّ) [ ع. ] (ص.) رفیع، عالی.

(سُ نّ) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- پیرو سنت پیغمبر.
۲- پیرو فرقه‌ای از مسلمانان که قایل به خلافت ابوبکر و جانشینان اویند.

(س) (اِ.)
۱- آهن.
۲- ریم آهن.

(س) [ په. ] (اِ.) عددی بین دو و چهار، دو بعلاوه یک. ثلاث. ؛ ~ به سی دادن کنایه از: معامله پر سود کردن. ؛ ~ شدن بد شدن، خراب شدن.

(س. اَ بِ) (ق مر.) شتابان، تند.

(س. اِ نِ دِ) (اِمر.) محل فکر، محل خیال و محل حفظ ؛ سه غرفه دماغ، سه غرفه مغز.

(~.) (اِمر.) = ستا. ستار. ستاره: طنبوری است که سه تار به آن بسته باشند.

(~.) (اِمر.) = ستا: سه پیاله شراب که هر ناهار خورند تا غسل معده دهد؛ ثلاثه غساله.

(~.) (اِمر.) سازی است زهی مانند تار که کاسه اش کوچک تر است و با ناخن نواخته می‌شود.

(~. غِ) (ص نسب.) مجازاً ویژگی صورتی که ریش آن از ته تراشیده شده و کاملاً صاف و بی مو باشد.