[ په. ] (اِ.) رخنه، شکاف. ؛ ~ موش داره، موش گوش داره کنایه از: توجه دادن به حفظ زبان و دور و بَر و ملاحظه فضول و خبرچین و مثل آن نمودن. ؛ ~ دعا را ...

(سَ یا سُ رَ) [ ع. سوره ] (اِمص.)
۱- تندی، تیزی.
۲- شدت.
۳- هیبت.

(مِ) [ تر. ] (اِ.) وسیله نقلیه کوچکی که در مناطق سردسیر با سگ یا گوزن یا اسب، روی برف کشیده می‌شود.

[ فر. ] (اِ.) واقعیت برتر، مکتبی ادبی و هنری که معتقد بوده‌است به ارائه احساسات و تخیلات فارغ از هرگونه قید و بند - هنری، اجتماعی، عرفی - و بیان صادقانه عواطف. این مکتب در سال ۱۹۲۴ ...

(رَ) [ تر. ] (اِ.)۱ - زاد و توشه.
۲- خواربار.
۳- ملزومات و تدارکاتِ کار.

(رَ) [ تر. ] (اِ.) هجوم، حمله.

(رَ یا رِ) [ ع. سوره ] (اِ.) هریک از فصل -‌های یکصد و چهارده گانه قرآن مجید.

(چَ) (ص فا.) مفت خور.

(~.)(حامص.)
۱- سور خوردن.
۲- مفتخوری.

[ تر. ] (ص نسب.) راننده درشکه.

۱ - (اِ.)گل سرخ، گل محمدی.
۲- شراب سرخ.

(ص نسب.) نک سورچران.

(اِ.) سوزش.

(ص فا.)
۱- سوزنده.
۲- ملتهب.

(دَ) (مص م.) سوزانیدن، آتش گرفتن، سوختن.

(اِ.) یکی از امراض مقاربتی که واگیر دارد و نشانه آن چرک و سوزش در مجرای ادرار است.

(زِ) (اِمص.) سوختن، التهاب.

(زْ) (اِمر.) زن کولی.

(زَ) [ په. ] (اِ.)
۱- میله کوچک فلزی و نوک تیز که ته آن سوراخی دارد، نخ را از آن بگذرانند و آن در دوخت و دوز به کار می‌رود.
۲- میله‌ای که در اسلحه آتشی به فشنگ برخورد کرده آن ...

(~.) (ص مر.)مسئول ریل راه آهن.