(لَ یا لِ) (اِ.) گله و رمه.

[ فر. ] (اِ.) انبار مخصوص نگهداری غلات و مانند آن.

[ انگ. ] (اِ.) حریر، ابریشم.

(اِ.) ضربه‌ای که به وسیله کف دست به چهره کسی زنند؛ تپانچه. ؛ با ~ صورت خود را سرخ نگه داشتن کنایه از: در عین تنگدستی آبروداری کردن، به ظاهر خود را بی نیاز جلوه دادن.

[ په. ] (اِ.)۱ - نقره.
۲- پول، وجه.
۳- فلزی قیمتی که در معادن به طور خالص یا به صورت ترکیب با فلزات دیگر (انتیمون، سرب) یافت می‌شود و چون آن را با مس ترکیب کنند محکم تر می‌گردد و ...

(اِ.) چرک، خونابه.

(اِ.) چوب‌هایی که برزگران بر دو طرف چوبی که بر گردن گاو زراعی گذارند، بندند؛ یوغ.

(تَ) (ص مر.) کسی که تنِ سفید دارد.

(مِ زَ دِ) (ص.) نقره خالص.

(کِ) (حامص.)
۱- عمل و شغل سیم کش.
۲- مجموعه سیم‌ها و کلید و پریزهایی که به کمک آن‌ها برق یا تلفن را به نقاط مختلف ساختمان یا دستگاه می‌رسانند.

(کَ یا کِ دَ) (مص ل.)
۱- نصب سیم و تجهیزات وابسته برای ایجاد یک مدار یا شبکه تازه.
۲- (عا.) چرک کردن زخم در اثر آب آلوده یا سرما.

(اِ)
۱- چهره، قیافه.
۲- علامت، هیئت.

(اِمر.) جیوه.

(دِ) (ص مر.)
۱- ترسو.
۲- قحبه.

(شُ دَ) (مص ل.) کنایه از:
۱- بی قرار شدن.
۲- گریختن.

(ص مر.) کنایه از: گریزپا.

[ فر. ] (اِ.) سمنت، جسمی به صورت گرد که از مصالح مهم ساختمانی به شمار می‌رود که مخلوطی از خاک رس و سنگ آهک است که در کوره‌های مخصوص ساخته می‌شود، مخلوط آن با آب و ماسه پس از ...

(بَ) (ص مر.) نک سیم تن.

(~. شُ دَ) (مص م.) کنایه از: جوان شدن.

(ص فا.) پولدار.