(~.) [ په. ] ابزاری دندانه دار که با آن موی یا ریش را مرتب کنند.

(~.) (اِ.) خانه زنبور عسل.

(نِ) (اِ.) استخوان کتف، دوش. ؛ ~خالی کردن کنایه از: مسولیت کاری را نپذیرفتن.

(~. بِ. سَ) (اِمر.) هدهد.

(نِ) (حامص.) درآویختن با کسی، زد و خورد کردن.

(اِ.) = شیانی: درم ده هفت که در قدیم رایج بود.

[ په. ] (اِ.)۱ - سلطان، فرمانروا.
۲- هر چیز مهم و بزرگ. ؛ ~رخ زدن کنایه از: الف - فرصت را غنیمت شمردن. ب - غلبه یافتن. ؛با ~پالوده نخوردن کنایه از: خود را برتر ...

(اِ پَ غَ) (اِمر.) = شاه سپرغم. شاه سفرم: ریحان.

(اَ) (حامص.)
۱- خودپسندی.
۲- لاف و گزاف.

(اِمر.) ساق دوش.

(بَ اَ) (ص فا.) خلع کننده شاه.

(بَ) (اِمر.) درختی است بزرگ و زیبا و دارای برگ‌های بیضوی جزو دسته بلوط‌ها از رده دولپه‌ای‌های بی گلبرگ. گل‌های نر و ماده این گیاه بر روی یک درخت قرار دارند. قسمت مورد استفاده این درخت پوست و چوب و ...

(تَ رَ یا رِ) [ معر. ] (اِ.) = شاهترج: گیاهی است از تیره کوکناریان که علفی و یکساله‌است (برخی گونه‌ها نیز دو ساله‌اند.) ریشه اش سفید و ساقه بی کرک و برگ‌ها متناوب و دارای بریدگی‌های بسیار می‌باشد. گل‌هایش ...

(اِمر.) گونه‌ای توت که از گیاهان مرغوب میوه دار است. اصل آن از ایران است و از این کشور به آسیای صغیر و اروپا برده شده. میوه شاه توت بزرگ تر از توت سفید، رنگش قرمز تیره یا ارغوانی و ...

(رَ) (اِمر.) = شاه ارش. ارش: واحد طول و آن از سرانگشت میانین دست راست است تا سرانگشت میانین دست چپ، آن گاه که دست‌ها را از هم بگشایند و آن معادل پنج ارش کوچک است ؛ باع، قولاج.

[ فا - ع. ] (اِمر.) = شاه قایم: پی در پی کشت گفتن به حریف، آن گاه که خود را در بازی شطرنج زبون بینند تا بدین وسیله فرصت ندهند که بازی دیگر کند و بازی قایم شود.

(اِمر.) شه مات، هنگامی که «شاه» شطرنج مات شود.

(مَ) (اِمر.) نوعی تسبیح گرانبها.

(نِ) (ص فا.) بر تخت رساننده شاه.

(نِ) (اِمر.)
۱- تخت، جای نشستن شاه.
۲- قسمتی از اتاق که سطح آن بالاتر از قسمت‌های دیگر بود، مخصوص نشستن بزرگان.