(صَ نِ یا نَ) [ ع - فا. ]
۱- (ص مر.) صمیم، صمیمی.
۲- (ق مر.)از روی صمیمیت، خالصانه.

(صَ) [ ع. ] (اِ.) نان خورشی که از خردل و زبیب ترتیب دهند. ؛ ~بری: گونه‌ای تره - تیزک که بدان تره تیزک صحرایی گویند.

(صَ نّ) [ ع. ] (ص.) صنج زن، دف زن، چنگ زن.

(ص عَ) [ ع. صناعه ] (اِ.)
۱- حرفه.
۲- هنر.

(صَ) [ ع. ] (ص نسب.) منسوب به صناعت، صنعتی، مصنوعی.

(صَ یِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جِ صنیعه.
۲- جِ صنعت.

(صَ) [ معر. ] (اِ.)
۱- معرب سنج.
۲- دو قطعه دایره فلزی که به وسیله بندی به انگشتان پیوندد.

(صَ دَ) [ فر. ] (اِ.) نوعی کفش بنددار تابستانی.

(~.) [ معر. ] (اِ.) درختی کوچک بومی هند که از قطعات ضخیم چوب آن وسایل چوبی می‌سازند. نمونه‌هایی از این گیاه از راه ارتباط با ریشه و حتی ساقه گیاهان گوناگون بخشی از دوره زیستی خود را به حالت ...

(صَ دَ) (اِمر.) سندلی، وسیله‌ای که روی آن می‌نشینند. ؛ ~ الکتریکی نوعی صندلی فلزی که از آن جریان برق عبور داده و برای اعدام به کار می‌برند. ؛ ~ چرخ دار نوعی صندلی دارای چرخ برای ...

(صَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جعبه بزرگ فلزی یا چوبی که کالای نفیس را در آن گذارند.
۲- محل دریافت یا پرداخت پول در بانک یا هر اداره دیگر. ج. صنادیق. ؛ ~ پست صندوق‌هایی که در کوچه و خیابان ...

(~.) [ ع - فا. ] (ص.)
۱- خزانه دار.
۲- کسی که در بانک یا هر جای دیگر مسئول دریافت و پرداخت پول است.

(ص) [ ع. ] (اِ. ص.)
۱- مرد بزرگ.
۲- دلاور. ج. صنادید.

(صُ) [ ع. ]
۱- (مص م.) ساختن، آفریدن.
۲- نیکویی کردن.
۳- (اِمص.) احسان.
۴- آفرینش.

(صَ عَ) [ ع. صنعه ] (اِ.)
۱- فن، پیشه.
۲- حیله، چاره.

(~. تَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) حیله کردن.

(~. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.)
۱- ظاهرسازی کردن، حیله کردن.
۲- بازی کردن.

(~.) [ ع - فا. ] (ص.)صنعتگر، صانع.

(ص) [ ع. ] (اِ.) رسته. ج. اصناف.

(صَ نَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بت.
۲- مجازاً: معشوق، زیبارو.