(صَ) [ معر. ] (اِ.)
۱- چک، برات.
۲- نامه، قباله ؛ ج. اصک، صکوک، صکاک. ؛لیله ~ الف - شب برات، شب نیمه شعبان. ب - نوشتن چک را.

(صَ کّ) [ ع. ] (ص فا.) کسی که قباله‌های شرعی نویسد، قباله نویس، چک - نویس.

(ص) [ ع. ] (مص ل.) بانگ کردن، آواز دادن.

(صَ یّ) [ ع. ] (ص.) شکارچی.

(غَ) [ ع. صیاغه ] (اِمص.)
۱- ریخته گری.
۲- زرگری.

(ص) [ ع. ] (مص ل.) روزه داشتن.

(نَ) [ ع. صیانه ]
۱- (مص م.) حفظ کردن.
۲- خویشتن نگاهداشتن.
۳- (اِمص.) نگه داری.

(ص) [ ع. ] (اِ.) آوازه، شهرت.

(صَ حَ) [ ع. صیحه ] (اِ.) بانگ، فریاد.

(صَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) شکار کردن.
۲- (اِ.) شکار.
۳- آن چه که شکار کنند.

(صَ دَ لَ) [ معر. ]
۱- (اِمص.) گیاه - شناسی.
۲- داروفروشی. عطاری.

(صَ رَ) [ ع. ] (ص.)۱ - صراف.
۲- حیله گر.

(صَ صَ) [ ع. صیصه ] (اِ.)
۱- خار پس پای خروس، سیخک پشت پای خروس، خار خروس.
۲- شاخ گاو و آهو.
۳- حصار و هرچه که بد ان باز دارند چیزی را و به وی پناه گیرند.
۴- شبان.
۵- نیکو سیاست.

(غَ یا غِ) [ ع. صیغه ] (اِ.)
۱- هرچیز در قالب ریخته شده.
۲- ریخت، شکل.
۳- عقد موقت.
۴- صورتی از کلمه که شخص یا زمان فعل را نشان می‌دهد.

(~. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) صیغه عقد ازدواج یا طلاق یا معامله را خواندن.

(~. رَ) [ ع - فا. ] (ص فا.) زنی که صیغه مردان شود.

(~.) [ ع - فا. ] (حامص.)درآوردن کلمه به صورت‌های گوناگون طبق قواعد صرف.

(صَ یا ص) [ ع. ] (اِ.) تابستان.

(صَ) [ ع - فا. ] (ص نسب.)
۱- تابستانی.
۲- زراعتی که در بهار و اوایل تابستان کارهای مقدماتی آن انجام شود و حاصلش در تابستان و اوایل پاییز به دست آید مانند: خربزه، هندوانه. ج. صیفی جات.

(~.) [ ع - فا. ] (حامص. اِمر.)
۱- عمل صیفی کار، زراعت محصولات تابستانی، کشت خربزه و هندوانه و خیار و مانند آن.
۲- کشت سبزی‌ها.