بر من قلم قضا چو بی من رانند (70)
-
اندازه متن
+
بر من قلم قضا چو بی من رانند
پس نیک و بدش ز من چرا میدانند
دی بی من و امروز چو دی بی من و تو
فردا به چه حجتم به داور خوانند
گر یک نفست ز زندگانی گذرد (86)
گر یک نفست ز زندگانی گذرد مگذار که جز به شادمانی گذرد
هشدار که سرمایهٔ…
ای دیده اگر کور نئی گور ببین (137)
ای دیده اگر کور نئی گور ببین وین عالم پر فتنه و پر شور ببین
شاهان…
